Labor dimensio fundamentalis exsistentiae humanae est atque participatio operis creatoris Dei. Ecclesia per saecula ius operariorum ad iustam mercedem, condiciones laboris tutas et facultatem se in syndicatus congregandi defendit. Ioannes Paulus II, in litteris encyclicis «Laborem Exercens» (1981), affirmavit laborem non tantum rationem pecuniam lucrandi esse, sed etiam modum dignitatem propriam exprimendi et ad bonum societatis conferendi.
Iura Operariorum: Ecclesia docet quemque operarium ius ad iustam mercedem habere, quae ei et familiae eius vitam dignam ducere permittat. Etiam ius ad securitatem laboris, ad participationem in decisionibus societatis commercialis atque ad condiciones laboris quae dignitatem et bonum personae observent defendit.
Operis Inopia et Laboris Dehumanizatio: Operis inopia tamquam malum sociale consideratur, quod personam non solum sustentatione oeconomica, sed etiam facultate sua dona excolendi et ad bonum commune conferendi privat. Ecclesia quemlibet ordinem reprehendit qui operarium ad meram machinae productivae particulam redigat, atque rationem defendit qua operarius tamquam subiectum, non tamquam obiectum productionis spectetur.
Automatizatio et Provocationes Technologicae: Novarum technologiarum progressus atque automatizatio mundum laboris penitus transformant. Ecclesia monuit automatizationem neque ad laboris dehumanizationem neque ad novum coetum eorum qui ex ipsa structura oeconomica opere carent efficiendum ducere debere. Franciscus Papa negotiatores et viros politicos appellavit ut oeconomiam excolerent quae occupationes generaret et unicuique personae facultates suas humanas ad effectum adducere permitteret.
