Usus et administratio pecuniae intra Ecclesiam fons controversiae frequens fuerunt atque punctum contradictionis cum doctrina eius de paupertate et austeritate. Quamvis simplicitatem evangelicam et optionem pro pauperibus praedicet, Ecclesia Catholica, praesertim apud Vaticanum, ob administrationem opum pecuniariarum, implicationem in scandalis corruptionis et apparentem contradictionem inter nuntium et praxim reprehensa est. A luxu quarundam structurarum ecclesiasticarum usque ad administrationem Argentariae Vaticanae, quaestio quomodo Ecclesia pecuniam tractet dubia et reprehensiones et intra et extra communitatem fidelium excitavit.
Argentaria Vaticana (IOR): Institutum pro Operibus Religionis (IOR), Argentaria Vaticana appellatum, per annos pluribus scandalis pecuniariis obnoxium fuit. Medio saeculo XX, argentaria in scandalo cum Banco Ambrosiano implicata est, quod in mysteriosam mortem praesidis eius Roberto Calvi et in iacturam complurium milionum dollariorum ex pecuniis IOR finitum est. Hi casus corruptionis et pecuniae illicitae purgandae accusationes excitaverunt Vaticanum magis tamquam institutum pecuniarium quam tamquam corpus religiosum egisse.
Franciscus Papa et Reformatio Pecuniaria: Ab electione sua, Franciscus Papa res pecuniarias Vaticanas reformare conatus est, perspicuitatem promovens et Secretariam de Re Oeconomica instituens, cui initio cardinalis George Pell praefuit. Franciscus etiam commissionem specialem creavit ad contractus et possessiones Vaticani recognoscendas. Hae tamen reformationes resistentiam internam invenerunt, et scandala pecuniaria continuata sunt, veluti emptio possessionum sumptuosarum Londinii pecuniis ad caritatem destinatis.
Disputatio de Paupertate et Divitiis Vaticani: Vaticanum magnam copiam possessionum, operum artis et thesaurorum culturalium inaestimabilis pretii possidet. Etsi haec bona facile vendi non possunt atque, secundum Ecclesiam, ad humanitatem pertinent, multi reprehensores contendunt Vaticanum divitias suas deponere debere ut pauperes adiuvet. Responsum officiale Ecclesiae est haec bona ad patrimonium culturale servandum et tamquam testimonium fidei christianae per artem et historiam adhiberi.
