Notio optionis praeferentialis pro pauperibus una est ex columnis Doctrinae Socialis Ecclesiae. Hoc principium statuit Ecclesiam, quamvis de bono omnium hominum sollicita esse debeat, peculiarem responsabilitatem erga pauperes, ad margines relegatos et patientes habere. Optio praeferentialis non est exclusio aliorum, sed vocatio ad necessitates maxime vulnerabilium in centro decisionum oeconomicarum, socialium et politicarum ponendas.
Theologia Liberationis: Theologia Liberationis, in America Latina exculta, optionem praeferentialem pro pauperibus verbis theologicis et pastoralibus expressit. Quamvis initio controversias moverit, haec disciplina Doctrinam Socialem Ecclesiae penitus affecit, praesertim in regionibus ubi paupertas structuralis et exclusio mala inveterata erant.
Instituta Subsidii Socialis: Ecclesia, per instituta sicut Caritas Internationalis et milia congregationum religiosarum, opera subsidii in toto mundo administrat. Inter haec numerantur mensae pauperum, hospitia, scholae et valetudinaria quae plurimis hominum millionibus auxilium directum praebent. Ecclesia tamen instat veram iustitiam non sola caritativa assistentia obtineri, sed mutatione structurarum quae causas paupertatis tollat.
Denuntiatio Prophetica: Summi Pontifices voces propheticae fuerunt in paupertate et inaequalitate denuntiandis. Paulus VI, in litteris encyclicis «Populorum Progressio» (1967), affirmavit «progressionem esse novum pacis nomen»; Franciscus autem, in «Evangelii Gaudium» (2013), rationem oeconomicam reprehendit quae «infirmos abicit» atque indifferentiae culturam gignit.
