Caritas ab initiis suis unum ex Ecclesiae Catholicae fundamentis fuit. Iesu doctrinis primorumque christianorum exemplo inspirata, Ecclesia semper indigentissimis servire studuit, in eis vultum Christi agnoscens. Per historiam hoc caritatis officium multis modis manifestatum est: ab hospitalibus et hospitiis condendis usque ad missiones in remotissimis orbis locis instituendas. Hodie Ecclesia inter praecipuas totius orbis institutiones humanitarias numeratur, in plus quam ducentis nationibus praesens, retique voluntariorum et missionariorum instructa, qui indefesso labore operantur.
Notio caritatis in Ecclesia non ad simplicem opem materialem restringitur. Doctrina Sociali Ecclesiae inspirata, actio caritativa intellegitur conatus promovendi dignitatem humanam et iustitiam socialem. Vera caritas, ut Papa Benedictus XVI in Litteris encyclicis Deus Caritas Est (2005) inculcat, cum veritate coniungi debet neque ad meram philanthropiam redigi. Amor est experientia amoris Dei innixus, qui propterea societatem ab intus transformare studet.
Ordines religiosi praecipuas partes egerunt in operibus caritatis Ecclesiae amplificandis. Ordines, velut Sorores Caritatis a Sancta Ludovica de Marillac et Sancto Vincentio de Paul conditae, atque Missionariae Caritatis a Sancta Teresia Calcuttensi conditae, heroicum laborem in pauperibus et exclusis serviendis expleverunt. Eorum sodales non modo cibum et refugium praebent, sed etiam educationi, valetudinis curae et restitutioni hominum in extremis condicionibus viventium se dedicant.
In Africa, Asia et America Latina opera Ecclesiae circa missiones versata est, ubi missionarii Evangelium populis afferunt qui numquam antea de Christo audiverant. Evangelizationem comitata sunt opera socialia, velut scholae, valetudinaria minora et incepta agriculturae, quae qualitatem vitae communitatum localium emendare quaerunt. Missiones reprehensionibus non carent, praesertim quod ad earum necessitudinem cum culturis localibus attinet; in multis tamen casibus fons progressionis et spei pro milibus milium hominum fuerunt.
Caritas Internationalis, praecipua Ecclesiae institutio humanitaria, incepta auxilii subitarii, progressionis et reconciliationis in bellis calamitatibusque naturalibus coordinat. In discriminibus, velut bello Syriaco aut terrae motu in Haitia, Caritas in prima acie adfuit, auxilium humanitarium et comitatum victimis praebens. His in adiunctis Ecclesia non tantum facultatum distributrix, sed etiam pacis mediatrix pontiumque aedificatrix agit.
