Populismus magna vi in Europa, America Latina et Civitatibus Foederatis resurrexit, novas divisiones pariens atque structuras politicas traditionales in dubium vocans. Motus populistici saepe sermonem nationalisticum cum reiectione coetuum praestantium atque rhetorica divisiva coniungunt, quae inimicitias inter diversos coetus sociales creat. Ecclesia huic rei critica prophetica respondit, contra sermonem odii monens atque duces ad responsabilitatem ethicam in agendo appellans.
Papa Franciscus et Populismus: Papa Franciscus unus ex apertissimis populismi reprehensoribus fuit. In litteris encyclicis «Fratelli Tutti» (2020), Franciscus monet populismum timore et frustratione hominum uti solere, solutiones nimis simplices quaestionibus multiplicibus offerendo. Franciscus rem politicam fraternitate et solidarietate fundatam proponit, in qua differentiae observentur et dignitas cuiusque personae protegatur.
Provocationes in America Latina: In America Latina, Ecclesiae necesse fuit motibus populisticis tum sinistrae tum dextrae partis occurrere. Theologia Liberationis, quamvis suo tempore reprehensa, sermonem multorum ducum politicorum affecit, dum alii symbolis et rhetorica religiosis usi sunt ad potestatem suam legitimandam. Ecclesia neutram partem sequi et bonum commune promovere conata est, sed eius habitus non semper a factionibus politicis bene acceptus est.
